Σε αυξημένη επιφυλακή οι αμυγδαλοπαραγωγοί για ασθένειες και εχθρούς της καλλιέργειας.
Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη φάση για την ανάπτυξη της αμυγδαλιάς εισέρχονται οι καλλιέργειες σε πολλές περιοχές της χώρας, καθώς τα δέντρα βρίσκονται στο στάδιο της άνθησης και της πρώιμης καρπόδεσης.
Οι τοπικές κλιματικές συνθήκες, που διαφοροποιούνται ανά περιοχή και ποικιλία, δημιουργούν ευνοϊκό περιβάλλον για την εμφάνιση σημαντικών μυκητολογικών ασθενειών, καθιστώντας επιτακτική την έγκαιρη λήψη μέτρων προστασίας από τους παραγωγούς. Σύμφωνα με το πρόσφατο τεχνικό δελτίο γεωργικών προειδοποιήσεων, η μονίλια παραμένει η σημαντικότερη απειλή για την καλλιέργεια, προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές στα άνθη και τους νεαρούς βλαστούς. Τα προσβεβλημένα άνθη εμφανίζονται «καμένα», ενώ στους βλαστούς σχηματίζονται έλκη και παρατηρείται έκκριση κόμμεος. Η ασθένεια ευνοείται από υγρές και βροχερές καιρικές συνθήκες και απαιτεί συστηματική καταπολέμηση με εγκεκριμένα φυτοπροστατευτικά προϊόντα στα κρίσιμα στάδια της ανάπτυξης των δέντρων.
Παράλληλα, έντονη ανησυχία προκαλεί και το έλκος κλαδίσκων, γνωστό και ως φόμοψη ή φουζικόκκο. Η ασθένεια μπορεί να οδηγήσει σε νεκρώσεις οφθαλμών και νεαρών κλαδιών, καθώς και σε εκτεταμένες καταστροφές, ιδίως στην ποικιλία Φυρανιά, η οποία παρουσιάζει αυξημένη ευπάθεια. Η αντιμετώπισή της θεωρείται δύσκολη, καθώς ευνοείται από υγρές συνθήκες και θερμοκρασίες μεταξύ 15 και 25 βαθμών Κελσίου.
Σημαντικές επιπτώσεις στην παραγωγή μπορούν να προκαλέσουν επίσης ο εξώασκος και το κορύνεο, ασθένειες που προσβάλλουν κυρίως τα φύλλα και τους καρπούς. Ο εξώασκος οδηγεί σε πάχυνση και παραμόρφωση του φυλλώματος, ενώ το κορύνεο δημιουργεί χαρακτηριστικές νεκρωτικές κηλίδες που δίνουν την εντύπωση «διάτρητου» φύλλου. Και στις δύο περιπτώσεις συνιστώνται προληπτικές εφαρμογές φυτοπροστατευτικών σκευασμάτων κατά τη διόγκωση των οφθαλμών και την πτώση των πετάλων.
Η πολυστιγματώση αποτελεί ακόμη μία απειλή για την καλλιέργεια, καθώς οι έντονες προσβολές μπορεί να οδηγήσουν σε αποφύλλωση των δέντρων μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού. Την ίδια στιγμή, οι εδαφογενείς μύκητες του γένους Phytophthora προκαλούν τη φυτοφθορά, η οποία σχετίζεται με υψηλή υγρασία στο έδαφος και κακή αποστράγγιση. Η προληπτική εγκατάσταση των δενδρυλλίων σε καλά στραγγιζόμενα εδάφη και η αποφυγή διαβροχής του κορμού κατά την άρδευση θεωρούνται καθοριστικά μέτρα προστασίας.
Στο μέτωπο των εντόμων, ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται για το ευρύτομο της αμυγδαλιάς, το οποίο διαχειμάζει στους προσβεβλημένους καρπούς και μπορεί να προκαλέσει σοβαρές απώλειες παραγωγής. Η συστηματική παρακολούθηση της εξόδου του εντόμου μέσω ειδικών κλωβών συμβάλλει στον ακριβή προσδιορισμό του κατάλληλου χρόνου ψεκασμού, μειώνοντας τόσο το κόστος παραγωγής όσο και την περιβαλλοντική επιβάρυνση.
Τέλος, η βακτηριακή κηλίδωση των πυρηνόκαρπων αποτελεί μία ακόμη πρόκληση για τους παραγωγούς, καθώς προσβάλλει όλα τα φυτικά όργανα και ευνοείται από υψηλή υγρασία και θερμοκρασίες. Η απομάκρυνση των προσβεβλημένων ιστών κατά το κλάδεμα και η προληπτική χρήση χαλκούχων σκευασμάτων συνιστώνται ως βασικά μέτρα αντιμετώπισης.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι η έγκαιρη ενημέρωση και η σωστή εφαρμογή των οδηγιών φυτοπροστασίας αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για τη διασφάλιση της παραγωγής και της ποιότητας των αμυγδάλων, σε μια περίοδο όπου οι καιρικές μεταβολές και οι ασθένειες δοκιμάζουν τις αντοχές της καλλιέργειας.
