Επιστήμονες σε Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια ανακοίνωσαν μια καινοτομία που θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο καλλιεργούνται τα δημητριακά, μειώνοντας τόσο το κόστος για τους αγρότες όσο και το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της γεωργίας.
Σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Plant Biotechnology Journal, ερευνητική ομάδα κατάφερε να αναπτύξει φυτά σιταριού τα οποία μπορούν να ενισχύουν έμμεσα την παραγωγή «δικού τους» φυσικού λιπάσματος, ενεργοποιώντας τη διαδικασία δέσμευσης αζώτου στο έδαφος.
Επικεφαλής της έρευνας ήταν ο Eduardo Blumwald, καθηγητής στο Τμήμα Επιστημών Φυτών του UC Davis. Η ομάδα αξιοποίησε την τεχνολογία γονιδιακής επεξεργασίας CRISPR ώστε το σιτάρι να παράγει αυξημένες ποσότητες μιας χημικής ένωσης που απαντάται ήδη στη φύση. Όταν η ένωση αυτή απελευθερώνεται στο έδαφος, διεγείρει ωφέλιμα βακτήρια να πραγματοποιήσουν δέσμευση αζώτου – μια βιολογική διαδικασία κατά την οποία το άζωτο της ατμόσφαιρας μετατρέπεται σε μορφή αξιοποιήσιμη από τα φυτά.
Η εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά την ανάγκη για συνθετικά λιπάσματα, τα οποία συνδέονται με ρύπανση υδάτων και αέρα, αλλά και με υψηλές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Ενδεικτικά, το 2023 οι αγρότες στις ΗΠΑ δαπάνησαν περίπου 36 δισ. δολάρια για λιπάσματα. Όπως σημείωσε ο Blumwald, περίπου 500 εκατομμύρια στρέμματα καλλιεργούνται με δημητριακά στις Ηνωμένες Πολιτείες, και ακόμη και μια μείωση 10% στη χρήση λιπασμάτων θα μπορούσε να μεταφραστεί σε εξοικονόμηση άνω του 1 δισ. δολαρίων ετησίως.
Η ομάδα έχει ήδη καταθέσει αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, ενώ εκτιμά ότι η τεχνολογία μπορεί να εφαρμοστεί και σε άλλες καλλιέργειες, όπως το ρύζι. Αν τα αποτελέσματα επιβεβαιωθούν σε μεγάλη κλίμακα, η ανακάλυψη θα αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα προς μια πιο βιώσιμη και αποδοτική γεωργία.
