Σε καμπή ιστορικής σημασίας βρίσκεται ο τομέας της ρυζοκαλλιέργειας, καθώς παραγωγοί και μεταποιητές προειδοποιούν για μια βαθιά και πολυδιάστατη κρίση που απειλεί όχι μόνο την οικονομική βιωσιμότητα του κλάδου αλλά και την κοινωνική συνοχή ολόκληρων αγροτικών περιοχών.
Το κοινό Μανιφέστο που κατατέθηκε προς τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα καταγράφει με σαφήνεια την επιδείνωση της κατάστασης, υπογραμμίζοντας ότι ο ευρωπαϊκός τομέας ρυζιού βρίσκεται πλέον σε «κατάσταση έκτακτης ανάγκης».
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, οι εισαγωγές επεξεργασμένου ρυζιού στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ, ξεπερνώντας τα 1,7 εκατομμύρια τόνους την τελευταία εμπορική περίοδο. Μάλιστα, περίπου το 60% των ποσοτήτων αυτών εισήχθη χωρίς δασμούς, δημιουργώντας συνθήκες έντονου ανταγωνισμού και πιέζοντας δραματικά τις τιμές παραγωγού. Η τάση αυτή, όπως επισημαίνεται, δεν δείχνει σημάδια υποχώρησης, γεγονός που απειλεί τη βιωσιμότητα των ευρωπαϊκών εκμεταλλεύσεων και οδηγεί σε μετατροπές καλλιεργειών ή ακόμη και εγκατάλειψη γης.
Παράλληλα, η κρίση επεκτείνεται και στη μεταποιητική βιομηχανία, η οποία βλέπει τις επενδύσεις δεκαετιών να υπονομεύονται από ένα δασμολογικό σύστημα που θεωρείται πλέον ξεπερασμένο. Η εισαγωγή ήδη συσκευασμένου ρυζιού από τρίτες χώρες, σε χαμηλότερες τιμές, περιορίζει τη ζήτηση για την εγχώρια παραγωγή και πλήττει την προστιθέμενη αξία της ευρωπαϊκής αγροδιατροφικής αλυσίδας.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ελληνική διάσταση του ζητήματος αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Όπως επισημαίνεται σε σχετικό δελτίο τύπου, η Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Ελληνικού Ρυζιού και ο Σύνδεσμος Ορυζομύλων Ελλάδος καλούν τους Έλληνες ευρωβουλευτές να λάβουν ξεκάθαρη θέση για το μέλλον του κλάδου. Οι επικείμενες αποφάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο χαρακτηρίζονται «βαθιά πολιτικές», καθώς θα κρίνουν αν η χώρα θα διατηρήσει έναν στρατηγικό παραγωγικό τομέα ή θα οδηγηθεί σε μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές.
Οι φορείς του κλάδου προειδοποιούν ότι, αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, οι συνέπειες θα είναι πολλαπλές: απώλεια θέσεων εργασίας, εγκατάλειψη καλλιεργούμενων εκτάσεων και υποχώρηση της ευρωπαϊκής επισιτιστικής κυριαρχίας. Ζητούν, μεταξύ άλλων, αναθεώρηση των δασμών, επιβολή ουσιαστικής αμοιβαιότητας στα πρότυπα παραγωγής και αναγνώριση του ρυζιού ως «ευαίσθητου προϊόντος» στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής.
Καθώς η συζήτηση μεταφέρεται πλέον στο πολιτικό επίπεδο, το μέλλον της ευρωπαϊκής και ελληνικής ρυζοκαλλιέργειας φαίνεται να εξαρτάται από τις αποφάσεις που θα ληφθούν το επόμενο διάστημα στις Βρυξέλλες. Οι παραγωγοί ζητούν άμεση δράση, προειδοποιώντας ότι η καθυστέρηση μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την επιβίωση ενός τομέα με μακρά ιστορία και σημαντική συμβολή στην αγροτική οικονομία.
