Η Παγκόσμια Ημέρα Άγριας Ζωής αναδεικνύει την αξία της βιοποικιλότητας και την ανάγκη για ισχυρότερη προστασία και χρηματοδότηση.
Η Παγκόσμια Ημέρα Άγριας Ζωής, που τιμάται κάθε χρόνο στις 3 Μαρτίου, υπενθυμίζει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η προστασία της φύσης δεν είναι μια «πολυτέλεια», αλλά προϋπόθεση για την ανθρώπινη ευημερία και την ανθεκτικότητα των κοινωνιών.
Σε κάθε γωνιά του πλανήτη, άνθρωποι και κοινότητες βασίζονται στην άγρια ζωή και στη βιοποικιλότητα για βασικά αγαθά: τροφή, ενέργεια, φάρμακα, υλικά για στέγαση και ένδυση. Η αξία των οικοσυστημάτων δεν αποτυπώνεται μόνο στην ομορφιά των τοπίων και στον πλούτο των ειδών, αλλά και στις υπηρεσίες που παρέχουν, από την επικονίαση και τον καθαρισμό του νερού μέχρι τη ρύθμιση του κλίματος.
Η ημέρα αποτελεί επίσης αφορμή για να αναδειχθούν οι πιέσεις που ασκεί η ανθρώπινη δραστηριότητα στη φυσική κληρονομιά του πλανήτη. Η παράνομη εκμετάλλευση της άγριας ζωής, η καταστροφή ενδιαιτημάτων, η ρύπανση και η κλιματική κρίση οδηγούν σε ραγδαία μείωση πληθυσμών και απώλεια ειδών, με επιπτώσεις που ξεπερνούν το περιβάλλον: αγγίζουν την οικονομία, την υγεία και την κοινωνική συνοχή. Δεν είναι τυχαίο ότι η απώλεια βιοποικιλότητας χαρακτηρίζεται ολοένα και συχνότερα ως συστημικός κίνδυνος, καθώς η φύση στηρίζει μεγάλο μέρος της παγκόσμιας οικονομικής δραστηριότητας.
Με περισσότερα από ένα εκατομμύριο είδη να εκτιμάται ότι απειλούνται με εξαφάνιση και με την «τριπλή πλανητική κρίση» να εντείνεται, οι καινοτόμες λύσεις χρηματοδότησης, από συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα έως μηχανισμούς που ανταμείβουν την προστασία οικοσυστημάτων, αναδεικνύονται σε επείγουσα ανάγκη.
Παράλληλα, διεθνείς πρωτοβουλίες όπως το Παγκόσμιο Πλαίσιο Βιοποικιλότητας Kunming–Montreal θέτουν φιλόδοξους στόχους έως το 2050, όπως η αποκατάσταση σημαντικού μέρους υποβαθμισμένων οικοσυστημάτων και ο περιορισμός των χωροκατακτητικών ξενικών ειδών.
Η διατήρηση της άγριας ζωής δεν αφορά μόνο τη σωτηρία «μακρινών» ειδών, αλλά μια επένδυση στο κοινό μας μέλλον, στην υγεία, την οικονομία και την ποιότητα ζωής των επόμενων γενεών.
