Καλώς ή κακώς, είτε μας αρέσει είτε όχι, η αλήθεια είναι αυτή: αν για τον μέσο Έλληνα πολίτη η γραφειοκρατία παραμένει μπελάς, ακόμη και στην εποχή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, για τον μέσο Έλληνα αγρότη είναι βάσανο μεγάλο και μαρτύριο ατέλειωτο.
Δυστυχώς, μέχρι σήμερα, παρά το γεγονός ότι στο παρελθόν φάνηκε η διάθεση να γίνουν κάποια βηματάκια, κανείς δεν ασχολήθηκε σοβαρά με το σοβαρότατο αυτό πρόβλημα.
Και το αποτέλεσμα είναι, μέσα στο γενικό χαμό, να χάνονται όλα!
Να χάνεται η ίδια η αξιοπιστία ενός κράτους που θέλει να είναι στο πλευρό των πολιτών του και να τους διευκολύνει, τουλάχιστον στα στοιχειώδη.
Εδώ, λοιπόν, έχει χαθεί η μπάλα: αλλού οι υπηρεσίες της Περιφέρειας, αλλού του Δήμου, αλλού ο ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλού ο ΕΛΓΑ, αλλού το ΕΦΚΑ…και πάει λέγοντας.
Κατά την άποψη της στήλης, ακριβώς λόγω της ιδιαιτερότητας που έχει ο αγροκτηνοτροφικός χώρος, θα έπρεπε όλες οι υπηρεσίες του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, οι σχετιζόμενες με τον αγρότη, να συγκεντρωθούν σε ένα σημείο.
Και να περάσουν οι αρμοδιότητες συνολικά και καθ’ ολοκληρίαν εκεί. Σε ένα γραφείο που θα έχει το προσωπικό και την ευθύνη να κάνει τα πάντα.
Να τελειώνει, επιτέλους, αυτό το πανηγύρι. Να τελειώνει και το πήγαιν’ έλα από υπηρεσία σε υπηρεσία, να σταματήσει το μαρτύριο των εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, που πρέπει να άρουν το χαρτί απ’ τη μία υπηρεσία και να το πάνε στην άλλη, που ενδεχομένως βρίσκεται σε πόλη χιλιόμετρα μακριά.
Απλά, όμορφα και νοικοκυρεμένα.
Δεν είναι δύσκολο. Πολιτική βούληση χρειάζεται και αποφασιστικότητα.