Ο μεγάλος κορμοράνος είναι ένα εξαιρετικά ευκίνητο, ψαροφάγο πουλί που έχει σημαντικό και εκτεταμένο αντίκτυπο στα αποθέματα ψαριών και στις περιοχές υδατοκαλλιέργειας.
Λόγω των επιπτώσεών του στη θήρευση, ο κορμοράνος διώχθηκε έντονα τον 19ο και στις αρχές του 20ου αιώνα, αλλά είναι προστατευόμενο είδος από τότε που τέθηκε σε ισχύ η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα πουλιά, το 1979.
Ο πληθυσμός του έχει αυξηθεί σημαντικά από τότε. Ενώ το πτηνό δεν μπορεί να θηρευτεί, η οδηγία για τα πτηνά επιτρέπει παρεκκλίσεις για την πρόληψη σοβαρών ζημιών στα αποθέματα άγριων ιχθύων και στις ιχθυοκαλλιέργειες. Οι παρεκκλίσεις αυτές χρησιμοποιούνται ευρέως από τα κράτη μέλη, με πολύ διαφορετικό τρόπο. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε την έγκριση ενός ευρωπαϊκού σχεδίου διαχείρισης κορμοράνων το 2008, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο αυξανόμενος αντίκτυπος των κορμοράνων στα ιχθυαποθέματα, την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια. Το αίτημα αυτό επαναλήφθηκε στα ψηφίσματα του Κοινοβουλίου του 2018 και του 2022 σχετικά με την υδατοκαλλιέργεια.
Ομοίως, κατά τις συνόδους του Συμβουλίου τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2025, αρκετά κράτη μέλη κάλεσαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συντονίσει τη διαχείριση των πληθυσμών κορμοράνων σε επίπεδο ΕΕ. Μετά από πρόσφατες συζητήσεις, η Επιτροπή διεξήγαγε διαρθρωμένο διάλογο με τα κράτη μέλη τον Οκτώβριο του 2025.
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή ανακοίνωσε επικαιροποιημένες κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη χρήση παρεκκλίσεων βάσει της οδηγίας για τα πτηνά. Τον Νοέμβριο του 2025, η Ευρωπαϊκή Συμβουλευτική Επιτροπή Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας Εσωτερικών Υδάτων, ένα διακυβερνητικό συμβουλευτικό όργανο για την αλιεία, δημοσίευσε το τελικό της πλαίσιο για ένα σχέδιο διαχείρισης στο πλαίσιο έργου που συγχρηματοδοτείται από την ΕΕ.
Στόχος αυτής της πρωτοβουλίας είναι η διατήρηση ικανοποιητικής κατάστασης διατήρησης για τον κορμοράνο, προστατεύοντας παράλληλα τα είδη ψαριών και τις ιχθυοκαλλιέργειες υδατοκαλλιέργειας.