Μετά τη συγκομιδή του βαμβακιού είναι υποχρεωτικό οι βαμβακοπαραγωγοί να προβούν σε στελεχοκοπή και ψιλοθρυματισμό των υπολειμμάτων των βαμβακοφύτων και ενσωμάτωσής τους στο έδαφος με άροση.
Το όργωμά με υνιοφόρο αλέτρι, μετά τη στελεχοκοπή, πρέπει να γίνει σε βάθος 20 έως 25 εκατοστών, σε όλα τα χωράφια που καλλιεργήθηκαν με βαμβάκι ανεξαρτήτως της επόμενης καλλιέργειας του χωραφιού.
Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται πλήρης αναστροφή του εδάφους και ενσωμάτωση των θρυμματισμένων από τη στελεχοκοπή υπολειμμάτων στο έδαφος και καταστροφή μεγάλου μέρους του πληθυσμού των διαχειμάζουσων μορφών του πράσινου και του ρόδινου σκουληκιού.
Πιο αναλυτικά επιτυγχάνεται:
α) άμεση καταστροφή των νυμφών,
β) έκθεση των νυμφών σε αντίξοες κλιματικές και εδαφικές συνθήκες,
γ) μεταφορά των νυμφών σε βάθη 20 έως 25 εκ. με επακόλουθο την αδυναμία εξόδου των πεταλούδων στην επιφάνεια του εδάφους,
δ) καταστροφή των στοών εξόδου των πεταλούδων,
ε) εμπλουτισμός του εδάφους με οργανική ουσία.
Η εφαρμογή αυτής της τεχνικής έχει ως επακόλουθο:
α. τη μείωση του πληθυσμού της πρώτης γενεάς των εντόμων την άνοιξη, διότι οι πεταλούδες που θα εξέλθουν από το έδαφος θα προκύψουν από τις διαχειμάζουσες μορφές του εντόμου, που διαχείμασαν επιτυχώς. Από τον πληθυσμό της πρώτης γενεάς του εντόμου εξαρτάται η πληθυσμιακή εξέλιξή του,
β. τη μείωση των ψεκασμών με εντομοκτόνα,
γ. την αποτροπή ανάπτυξης ανθεκτικότητας στα χρησιμοποιούμενα εντομοκτόνα γιατί διακόπτεται με μηχανικό τρόπο η μεταφορά ανθεκτικών εντόμων στην επόμενη καλλιεργητική περίοδο.
Η χρήση άλλων καλλιεργητικών πρακτικών όπως ρίπερ, καλλιεργητής, δισκοσβάρνα, κ.α., αντί του οργώματος με υνιοφόρο αλέτρι, δεν επιτυγχάνουν αναστροφή του εδάφους και δεν αποτελούν αποτελεσματικές μέθοδοι ελέγχου του πράσινου και του ρόδινου σκουληκιού.
Επισημαίνεται ότι σύμφωνα με τις θεσμοθετημένες αρχές τη Ολοκληρωμένης Φυτοπροστασίας στη βαμβακοκαλλιέργεια οι παραπάνω μετασυλλεκτικές μεταχειρίσεις πρέπει να εφαρμόζονται υποχρεωτικά από τους παραγωγούς.
